Troska o stałe podnoszenie jakości kształcenia, rozwijająca się współpraca międzynarodowa, a także postanowienia Deklaracji Bolońskiej oraz stosowne zapisy w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 roku, nałożyły na społeczność Uczelni obowiązek wprowadzenia rozwiązań dotyczących zapewnienia jakości kształcenia oraz mechanizmów jej monitorowania i doskonalenia.

W ujęciu systemowym działania te są realizowane od 2007 r. Zostały zapoczątkowane uchwałą nr 28/2007 Senatu Uczelni w sprawie Systemu Zapewnienia Jakości Kształcenia. Na tej podstawie Rektor-Komendant powołał na okres kadencji Senatu: Pełnomocnika ds. Jakości Kształcenia oraz Uczelniany Zespół ds. Jakości Kształcenia. Dziekan Wydziału oraz Dyrektor Instytutu powołali pełnomocników ds. jakości kształcenia odpowiednio w Wydziale i Instytucie. Senat Uczelni podjął także uchwały dotyczące przyjęcia Regulaminu Okresowej Oceny Nauczycieli Akademickich WSOWL oraz Zasad i trybu przeprowadzenia ankiety wśród studentów dotyczącej oceny nauczycieli akademickich oraz zasięgania opinii absolwentów o jakości kształcenia.

Wewnętrzny system zapewnienia jakości kształcenia przewiduje przeprowadzanie stosownych przeglądów i ocen działalności podstawowej WSOWL, w trzech obszarach:

• oceny warunków kształcenia,
• oceny sposobów kształcenia,
• oceny wykształcenia uzyskanego przez absolwentów.

Wypracowane w Uczelni procedury przewidują prowadzenie okresowych, wewnętrznych samoocen jakości dotyczących m.in. takich elementów, jak:

1.   W ocenie warunków kształcenia:

• dokumentacji procesu dydaktycznego,
• liczby nauczycieli akademickich z odpowiednim stopniem i/lub tytułem naukowym,
• liczby studentów przypadających na nauczycieli i liczebność grup studenckich,
• stanu i odpowiedniego wyposażenia technicznego sal dydaktycznych,
• informatyzacji procesu dydaktycznego i dostępności do Internetu,
• zasobów bibliotecznych,
• warunków i możliwości kontaktu: student – nauczyciel – dziekanat,
• dostępu studentów do informacji o Uczelni, programach, życiu naukowym, kulturalnym i sportowym oraz zakresie i formach pomocy społecznej,

2.   W ocenie sposobów kształcenia:

• spójności celów, narzędzi i rezultatów zawartych w misji, standardach i opisie sylwetki osobowo-zawodowej absolwenta,
• tworzenia planów studiów i programów kształcenia oraz zakresu udziału studentów w ich przekształcaniu,
• obsady zajęć i stopnia przygotowania dydaktycznego, merytorycznego i naukowego nauczycieli do zajęć,
• sposobu organizacji i prowadzenia zajęć dydaktycznych,
• wymagań stawianych studentom i dyplomantom oraz metod sprawdzania zakładanych efektów kształcenia,
• nakładu pracy studenta (ECTS),
• czytelności, przejrzystości i obiektywności wszystkich procedur stosowanych w procesie kształcenia,
• udziału studentów w ocenie procesu kształcenia, w tym w ocenie poziomu zajęć oraz kwalifikacji nauczycieli akademickich,
• procedur i terminów dokonywania oceny jakości kształcenia w Uczelni,
• możliwości rozwoju osobowego studenta,

3.   W ocenie jakości wykształcenia:

• ocenie studentów na różnych etapach kształcenia,
• tematyce i poziomie merytorycznym prac dyplomowych,
• ocenie absolwentów, monitoringu losów absolwentów,
• opiniach o absolwentach wypowiadanych przez podmioty zatrudniające.

Stosownie do powyższego, dla każdego elementu systemu jakości kształcenia zostały określone wymogi (ustawowe, jak i wewnętrzne, w Uczelni). Wskazano, jakie wytwarzane w Uczelni dokumenty (plany, programy, uchwały i decyzje organów jednoosobowych i kolegialnych, dokumenty itd.) będą stanowiły podstawę do oceniania każdego obszaru i elementu (prowadzonego zarówno w ramach tzw. „samooceny Uczelni”, jak i przez zewnętrzne agencje akredytacyjne, np. przez Państwową Komisję Akredytacyjną). Zostały także wskazane odpowiedzialne osoby funkcyjne Uczelni, w kompetencji których leży monitorowanie poszczególnych problemów i ich jakościowe rozwiązywanie. W konsekwencji powstał harmonogram stałych przedsięwzięć realizowanych w trakcie całego roku akademickiego.