SEKCJA SZKOLEŃ WYSOKOGÓRSKICH

Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych realizuje od 1999 roku program przygotowania swojego absolwenta do wykonywania zadań również w tego rodzaju terenie. Pierwsze przedsięwzięcia w tym zakresie podjęto w ramach działalności Sekcji Rozpoznania Wojskowego Naukowego Koła Podchorążych.

W początkowej fazie działalności skupiono się na działalności wspinaczkowo-wysokościowej. Po odbyciu pierwszych obozów szkoleniowych w Kotlinie Kłodzkiej w ramach obozów fakultatywnych po zakończeniu pierwszego roku studiów, grupa podchorążych postanowiła kontynuować szkolenie w ramach koła NKP i podjęła współpracę z Komisją Szkolenia GOPR w Zakopanem. Wynikiem kontaktów roboczych było rozpoczęcie szkolenia w celu uzyskania uprawnień instruktorskich GOPR na potrzeby szkolenia jednostek MON i MSW. Bazowano w tym zakresie na doświadczeniach wynikających z funkcjonującego już systemu szkolenia wysokościowego w pododdziałach anterrorystycznych policji. Szkolenia dla podchorążych odbywały się co kilka miesięcy w systemie kursowym.

Tematyka kursu obejmował zagadnienia:

• wspinaczki skałkowej i klasycznej;
• jaskiniowych technik linowych;
• ratownictwa wysokościowego.

Po zakończeniu kursu, który składał się z czterech tygodniowych szkoleń absolwent uzyskiwał uprawnienie instruktorskie do prowadzenia szkoleń dla wojska i policji w zakresie ratownictwa górskiego. Instruktor musiał weryfikować swoją wiedzę i umiejętności co trzy lata. Niedoskonałością tego systemu był brak środków na refinansowanie kursu dla członków sekcji NKP.