Kadet Zygmunt KUCZYŃSKI urodził się w 1902 roku w Siedlcach. Ojciec był kupcem,
matka prowadziła prywatną szkołę kroju i szycia. Naukę szkolną, Zygmunt
rozpoczął w gimnazjum w Siedlcach. Po jego ukończeniu jesienią 1919 r, wraz z
młodszym bratem Tadeuszem Bonawenturą, rozpoczęli naukę w Korpusie Kadetów w
Modlinie, zgodnie z życzeniem ojca – „aby chłopcy otrzymali patriotyczne
wychowanie”. W 1920 r. rok szkolny w Korpusie zakończono już w maju. Kadetom
umożliwiono ochotniczy udział w wojnie polsko – bolszewickiej. Obydwaj bracia,
Zygmunt i Tadeusz Bonawentura, zgłosili się do wojska. Zygmunt walczył nad
Bugiem, gdzie dostał się do rosyjskiej niewoli. Kiedy w kolumnie jeńców
maszerował na wschód, udało mu się w lesie obezwładnić pilnującego go strażnika.
Schronił się w stogu siana. Nieprzyjaciel, który wyruszył za uciekinierem,
sprawdzał stóg za pomocą bagnetów. Zygmunt otrzymał trzy rany, ale przeżył.
Pomocy udzielił mu miejscowy rolnik, u którego pracował do czasu wyzwolenia tych
terenów przez wojsko polskie.Kiedy w maju 1921 roku wybuchło trzecie powstanie śląskie, wśród kadetów powstał plan przyjścia powstańcom z pomocą. Ostatecznym impulsem do podjęcia decyzji w tej sprawie była wiadomość, że koledzy z Korpusu we Lwowie już walczą i giną na Górnym Śląsku. Uciekła pierwsza grupa prowadzona przez Stanisława Koszutskiego. Był wśród nich Zygmunt Kuczyński. Uciekinierzy, przez Warszawę, dotarli do Sosnowca i Szopienic, gdzie w Naczelnej Komendzie Wojsk Powstańczych otrzymali skierowanie do III baterii artylerii, przydzielonej do 4 królewsko – huckiego pułku piechoty wojsk powstańczych. W baterii, zwanej kadecką, oprócz Kuczyńskiego, znalazło się także kilkunastu innych kadetów.
Drugiego czerwca 1921 r. bateria wraz z pułkiem przybyła na centralny odcinek powstańczego frontu. Objęli linie obrony: Januszkowie – Raszowa – Łąki Kozielskie – Cisowo, luzując wykrwawiony 2 pp wojsk powstańczych. Kiedy 4 czerwca, Niemcy podjęli działania ofensywne na odcinku od Koźla po Olszową, 4 pp przypadła obrona trójkąta: Januszkowie – Kłodnica i Ruszawa Kłodnica oraz linii kolejowej: Leśnica – Kędzierzyn. Pod impetem uderzenia doborowych pułków niemieckich, załamała się linia obrony 4 pp. Część powstańców pułku uległa panice i wycofała się na południe, poza Kędzierzyn. Kadeci artylerzyści, wdrożeni do dyscypliny wojskowej, bronili się do ostatniego pocisku, a kiedy zabrakło amunicji, walczyli jako piechota na ulicach Kędzierzyna. Kadet Zygmunt Kuczyński otrzymał w czasie tych walk postrzał w głowę. Przetransportowano go do szpitalika polowego w Starej Kuźni. Kiedy Niemcy zajęli wieś, rannych powstańców wymordowano w lesie między Starą Kuźnią a Kotlarnią. Był wśród nich Zygmunt Kuczyński. W latach trzydziestych wokół zbiorowej powstańczej mogiły urządzono cmentarz.
Decyzja Nr 88/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2007 r. w sprawie nadania imienia kadeta Zygmunta Kuczyńskiego Szkole Podoficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu.
